[SF:Spideypool] Something different, Something changes

posted on 07 Apr 2016 20:05 by fennex

 

 

Something different, Something changes

 

  • Author: 23.5
  • Pairing: Deadpool x Spidey
  • Summary: ความฝันตอนที่เกว็นตายยังคงตามหลอกหลอนปีเตอร์อยู่ทุกค่ำคืน แต่....
  • Note: Based on Amazing spiderman + mix w/ comic :P

 

+  +  +  + + +  +  +

 

            สไปเดอร์แมน เปิดหน้าต่างเล็กๆของอพาร์ทเมนท์เก่าๆแห่งหนึ่งแล้วดันตัวเข้าไป ก่อนที่เขาจะปิดมันอย่างหนาแน่น เมื่อหันไปมองนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลา ตี 3 แล้ว เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ ถอดชุดรัดรูปกับเว็บชูตเตอร์ออก คืนสภาพเป็นช่างภาพธรรมดาๆคนหนึ่งที่มือชื่อว่า ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

             ปีเตอร์สวมเสื้อกล้ามบางๆสีขาว ตามด้วยบ็อกเซอร์สีเข้ม เดินเอื่อยเฉื่อยไปที่เตียงนอนก่อนทิ้งน้ำหนักลง แล้วคลานไปหนุนหมอนอย่างอ่อนเพลีย

            หรือเขาควรจะตื่นไปจนเช้าเลย? นี่ก็ตีสามแล้ว

           ไม่ ถ้าเกิดหลับตอนทำงานล่ะ

            สุดท้ายหนุ่มร่างเพรียวก็ตัดสินใจข่มตาลงนอนอย่างเหนื่อยล้า พลิกตัวไปมาๆก่อนจะผล็อยหลับไป

 

ปีเตอร์น้อยที่น่าสงสาร..

ไม่มีพ่อ..ไม่มีแม่..ไม่มีลุงเบน

คำพูดของเจ้ากิ้งก่ายักษ์กรีดแทงใจเขา แต่เขาเลือกที่จะเพิกเฉยแล้วดิ้นรน ปัง! เสียงปืนดังขึ้นก่อนเสียงคุ้นเคยจะดังขึ้น “แต่เขายังมีฉัน” จอร์จ สเตซี่ พ่อของแฟนสาวของเขาพูดขึ้น อาการชะงักชั่วครู่ของศัตรูตรงหน้าทำให้เขาได้โอกาสดี แต่แล้วภาพทุกอย่างก็กระฉากหมุนวนอย่างรวดเร็ว เขาพบว่าตัวเองยืนอยู่บนดาดฟ้ามองปลายเท้า ..และรอยเลือด? เมื่อมองไล่ตามรอยพวกนั้น ก็พบชายแก่ที่ช่วยเหลือตัวเองเมื่อครู่นอนหายใจรวยริน “ปล่อยเกว็นไป...อย่าให้เธอมายุ่งกับเรื่องพวกนี้..” สิ้นเสียงของชายตรงหน้า ไฟชีวิตของเขาก็ดับไปด้วย

“ไม่!!!” ปีเตอร์ตะโกน นี่เป็นเพียงแค่ฝันร้าย..ใช่ มันก็แค่ฝันร้าย... ปีเตอร์ยิงใยไปตึกที่ใกล้ที่สุดก่อนกระโดด หลบหนีจากภาพ..ความทรงจำที่ฉีกทึ้งความรู้สึกของเขา

แต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังร่วงหล่น ฟันเฟืองนาฬิการ่วงตามแรงโน้มถ่วงไล่ล่าเขาอย่างกระชั้นชิด ปีเตอร์ยิงใยไปยังโครงสร้างที่ใกล้ที่สุดอีกครั้ง มันเหนี่ยวรั้งเขาไม่ให้ร่วงลงไปอย่างมั่นคง

...เกว็น?

หญิงสาวรักแรกและรักเดียวของเขาลอยละล่องอยู่ท่ามกลางเศษซากปรักหักพัง ระยะทางระหว่างร่างของเธอกับพื้นเริ่มขยับใกล้ชิด เสียงเข็มนาฬิกาดังคล้ายนับเวลาถอยหลังเพรียกหาความตาย ปีเตอร์ปล่อยใยจากเว็บชูตเตอร์อีกครั้ง ภาวนาให้มันช่วยเธอทัน แต่ว่ามันสายไป..

เขากระโดดลงมา ยืนอย่างมั่นคงบนพื้นแล้วมองหญิงสาวผมบลอนด์ตรงหน้า เลือดกำเดาไหลออกมาจากจมูกนั้นช้าๆ ในขณะที่ลมหายใจของชีวิตถูกพรากไปแล้ว

“ไม่!!!”  ปีเตอร์ตะโกนเสียงดังลั่น เหงื่อท่วมกาย เขามองไปรอบๆก่อนพบว่าอยู่บนเตียงที่ชื้นเหงื่อ เมื่อเหลือบมองนาฬิกาก็บพบว่าเป็นเวลา 8.59 น. “เฮ้อ” เขาถอนหายใจ สะบัดหัวไล่ความทรงจำดำมืดทิ้งก่อนเดินเข้าห้องน้ำไปเงียบๆ

บางทีเขาก็คาดหวัง..

ว่าจะมีใครสักคนมาช่วยเขาจากสิ่งที่หลอกหลอนอยู่ทุกวัน

มันคงตลกน่าดูที่ฮีโร่วิงวอนถึงพระเจ้าให้ส่งฮีโร่มาช่วยเขา... เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลยกยิ้มเยาะ

 

+  +  +  + + +  +  +

 

วันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อ ปีเตอร์แอบกลอกตาเล็กน้อยก่อนหันไปคุยกับเพื่อนของเขา ณ ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่บนรถของเคน เจ้าตัวทำหน้าที่เป็นสารถีให้ในวันนี้ แต่จู่ๆเซนส์แมงมุมของเขาก็เริ่มทำงาน

“เฮ้ เคน เฮ้ย” ยังไม่ทันจะพูดประตูรถฝั่งซ้ายก็ถูกเปิดออก เขาโดนมือหนาของใครบางคนในถุงมือสีแดงลากแขนก่อนเหวี่ยงออกจากรถ แรงนั่นส่งผลให้เขาลอยละลิว ถึงขนาดจะตกลงจากสะพานแล้วร่วงลงน้ำ บัดซบ

“ปีเตอร์! โอ้พระเจ้า” เสียงของเพื่อนรักลอยตามมาแต่มันช่วยอะไรเขาไม่ได้หรอก ร่างเพรียวสวมหน้ากากก่อนยิงใยไปที่ๆใกล้ที่สุด ได้เวลาสนุกแล้ว

เขาใช้เว็บชู้ตเตอร์พ่นใยเป็นวงกว้างดักทางถนน แล้วรถของเคนก็พุ่งมาติดกับจนได้ ไม่อยากว่าเพื่อนตัวเองโง่เลย แต่ช่างมันเถอะ มันยังมีเรื่องสำคัญกว่านั้น เดดพูล!

“สไปเดอร์แมน! บังเอิญอะไรขนาดนี้นะ นายน่ารักมากๆเลยนะในหนัง เวอร์ชั่นโทบี้ แมคไกว์..”

“นายควรจะกลัวฉันนะ” เขารู้สึกรำคาญปนงุนงง ไอ้หมอนี่พล่ามถึงเรื่องอะไรกันเนี่ย เขามีหนังเป็นของตัวเองตอนไหน แล้วโทบี้อะไร “บ้าเอ๊ย โชคดีที่ฉันรับคนที่ตกสะพานนั่นทันนะ”

“ว้าว เยี่ยมไปเลย นายนี่มันฮีโร่จริงๆ นอกจากช่วยผู้บริสุทธิ์แล้วยังช่วยให้ตำรวจนั่งๆนอนๆกินเงินเดือนไม่ต้องทำอะไรอีกต่างหาก”

“นาย...มันน่าโยนเข้าคุกแล้วปล่อยให้เน่าตายในนั้นจริงๆ” เขารู้สึกอารมณ์เสีย แต่ก็รู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูกที่คู่ปรับที่ปากพอฟัดพอเหวี่ยงกัน เขาตวัดขาอย่างรวดเร็วเตรียมจะซัดหน้าไอ้โรคจิตร่างหนาตรงหน้า แต่เจ้าตัวกลับกระโดดหลบอย่างรวดเร็ว แล้วใช้แขนแกร่งจับราวเหล็กใกล้ๆอย่างมั่นคง

“รู้ไหมฉันก็ถูกแมงมุมพิษกัดเหมือนกันนะ” เจ้าตัวพูดก่อนจะเหวี่ยงตัวจากราวเหล็กแล้วถีบเขาเต็มๆหลังเขา  “น่าเสียดายมันก็มีแต่ผื่นคันว่ะ อ๋อ เผื่อนายไม่รู้ฉันก็เคลื่อนไหวได้ดีไม่แพ้นายหรอกน้า สไปดี้”

“ดีเหรอ?” เขาก่ะจะถีบหน้าเดดพูลไปอย่างแรง แต่ไอ้ตัวแดงนี่มันหลบได้อีกแล้ว “ขาเท่าต้นไทรเนี่ยนะ? แถมขยับตัวทีอย่างกับสล็อตเป็นตะคริว” ปีเตอร์เผลอเบ้ปาก ตกใจตัวเองนิดหน่อย แต่ว่าพอรู้ตัวว่ามีหน้ากากบังหน้าตัวเองอยู่ก็โล่งอกขึ้นมา...นิดนึง “ไม่มีเด็กคนไหนปลื้มนายด้วยนะ” ปีเตอร์เสริมหลบการโจมตีของเดดพูลแล้วปล่อยหมัด เข้าเป้า!

“เฮ้ เกินไปแล้วนะที่รัก ฉันมีฟิกเกอร์เดดพูลตั้งสามตัว เห็นว่าพวกเขาจะทำเสื้อกับตุ๊กตาด้วย” บริษัทที่รับทำต้องขาดทุนย่อยยับแน่ๆ ปีเตอร์กลอกตาให้กับความขี้โม้ของอีกคน “เออ รอบนี้ยอมก็ได้!’’

หลังจากนั้นเขาก็ซัดกับเดดพูล ด่ากันไปมาเริ่มจะมีคำหยาบมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่ปีเตอร์สู้กับพวกวายร้ายมานักต่อนัก แต่ให้ตายสิ ทำไมเขารู้สึกสนุกมากขนาดนี้นะ วันนี้ หรือว่าเขาจะกลายเป็นพวกซาดิสต์ไปซะแล้ว ไม่หรอก เขาคืออเวนเจอร์ ผู้ได้รับความเชื่อถือจากประชาชนเชียวนะ แต่นั่นแหละ ขอถีบหน้ามันอีกสักทีนึงละกันนะ

ร่างสูงลงไปกองกับพื้นท่ามกลางเสียงเชียร์สไปเดอร์แมน เขารู้สึกดีจริงๆที่เป็นฮีโร่และได้รับความไว้วางใจจากผู้คนอีกครั้ง “ทำไมนายถึงได้ล้มยากจังน้า..” เดดพูลลุกขึ้นก่อนคว้าแขนผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆ “เฮ้ สาวน้อย ยืมตัวสักเดี๋ยวสิจ๊ะ” เจ้าของขาต้นไทรที่ปีเตอร์แซะดึงตัวสาวหน้าสวยผมน้ำตาลมาโดยไม่สนใจเสียงร้องโวยวายของเธอ

“เดดพูล หยุดเดี๋ยวนี้นะ”

“หืม ถ้านายจะให้ฉันต่อยหน้าสักที ฉันถึงจะยอมนะ” ปีเตอร์รู้สึกได้ถึงหางคิ้วที่กระตุก รู้สึกไม่สบอารมณ์กับคนตรงหน้าสุดๆ บัดซบ “ไม่มีการฆ่าคนที่นี่โอเคไหม? ฉันไม่ใช้ทั้งปืนแล้วก็ดาบ” คำพูดของเดดพูลทำให้เขาเผลอเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ ให้ตายเถอะ วันนี้อารมณ์เขาเปลี่ยนไปเปลี่ยนมายิ่งกว่าผู้หญิงวัยหมดประจำเดือนซะอีก

“เดี๋ยว สไปเดอร์เเมน!” เคน เพื่อนของเขาลงมาจากรถ นี่เอาจริงๆก็ลืมไปเลยนะเนี่ยว่ามีเคนอยู่ด้วย ขอโทษนะเพื่อน... “เขามาช่วยฉันนะ”

“ห๊ะ?” ทำไมวันนี้มีเรื่องให้เขางงตลอด อะไร ช่วยยังไง? โยนเขาออกจากรถแล้วเขวี้ยงลงน้ำเนี่ยนะ จากสะพานที่สูงเป็นร้อยฟุต “แล้วตอนที่เขาโยนผู้ชายคนนั้นลงน้ำล่ะ?” ร่างเพรียวถาม ขมวดคิ้ว

“โธ่ๆ สไปดี้ ก็ฉันรู้อยู่แล้วว่านายอยู่ตรงนั้น ไม่งั้นฉันจะโยนเขาออกไปทำไมเล่า” อยู่ตรงนั้น พระเจ้า แกโยนฉัน แกโยนสไปเดอร์แมนออกไปนอกรถต่างหากล่ะไอ้มั่ว เขาละสายตาจากเคนไปจ้องเดดพูลที่แถ ...ให้เหตุผลกับการกระทำของตัวเอง “ฉันกำลังตามหาคนที่สามารถเชื่อถือได้ และคนๆนั้นก็คือนาย เคน !อย่าลืมมิชชั่นเราล่ะ” เขาควรจะเชื่อคนพวกนี้ไหม เขาควรจะเพื่อนตัวเองด้วยไหมเนี่ย สรุปแล้วเดดพูลทำงานกับเคนอยู่อย่างนั้นเหรอ?

ก็เป็นอย่างนั้นแหละคุณสไปเดอร์ คุณจะช่วยเคลียร์ทางให้พวกเราหน่อยได้รึเปล่า” สรุปแล้วเขามาทำงานอย่างไม่รู้อะไรเลยสินะ... ได้โดนเขวี้ยงออกนอกรถ ถีบหลัง ถีบหน้า เถียงกับคนเพี้ยนๆ แถมเพื่อนตัวเองยังมาทำท่ายักคิ้วหลิ่วตาใส่หรอก เฮ้ ไอ้การเฟลิร์ตแบบนั้นน่ะเก็บไว้ใช้กับบาร์บี้เถอะเพื่อน...

สุดท้ายพอทำความเข้าใจกันแล้ว เขาก็ต้องปล่อยคนทั้งคู่ไป ...

....แต่มีอะไรแปลกๆ

...

....

...ใช่!

แล้วปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ล่ะ !! นายลืมฉันเหรอ ไอ้เพื่อนเวร!!!

 

+  +  +  + + +  +  +

            หัวข้อข่าววันต่อมาเป็นเรื่องฉ้อโกงของรัฐบาลโดย เคน เอลลิส เขาเพิ่งรู้ที่หลังว่าเคนได้รับข้อความว่าให้ร่วมงานกับเดดพูล โอเค ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องที่ดี (เสียงประชด) หลังจากทำงานทั้งวันแล้วอยู่เป็นคนสุดท้าย ปีเตอร์เดินออกจากออฟฟิศตรงไปยังอพาร์ทเมนต์เก่าๆ รังนอนรกๆของเขา

            จู่ๆเซนส์แมงมุมของเขาก็ทำงาน ปีเตอร์ชะงักฝีเท้า กวาดสายตามองไปทั่วเมื่อไม่เห็นสิ่งแปลกปลอมก็เงยหน้าขึ้นไปข้างบน ตึกสีขาวหัวมุมถนน กับคนร่างหนาในชุดรัดรูปสีแดงนั่งแกว่งปลายเท้าอยู่ด้านบนสุด

            เหมือนเป้าสายตาจะรู้ตัว เดดพูลยกมือโบกมือมาที่เขาก่อนจะดันตัวลุกขึ้น ยืนหมิ่นเหม่จนน่าใจหายว่าเขาจะร่วงลงมาหรือเปล่า

..สไปเดอร์แมนคงไม่ต้องทำงาน เจ้านั่นคงไม่โง่ขนาดนั้นหรอก..

ปีเตอร์ละสายตารีบเดินกลับห้องของตัวเอง นี่ก็ดึกมากแล้ว เขาอยากพักผ่อน วันนี้ช่างเป็นวันที่นิวยอร์กเงียบสงบเสียจริง

“เฮ้ย!!!

โครม

เสียงของหนักๆกระแทกหลังคารถของพลเรือนสักคน ตามด้วยเสียงกระจกแตก? หลังคารถทะลุ? แล้วก็สัญญาณกันขโมย

อ่า...โอเค เจ้านั่นโง่

โดยไม่รู้ตัว เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลยกยิ้มมุมปาก สาวก้าวเท้าเร็วขึ้น ใครๆก็รู้ว่าเดดพูลตายไม่เป็นอยู่แล้ว ไม่ต้องสนใจอะไรก็ไม่ได้มั้ง

 

ปีเตอร์อาจไม่ทันรู้ตัว ไม่ทันได้นึก

 

เขายิ้มกและปล่อยคำด่างี่เง่าเยอะมากกว่าเดือนที่แล้วในวันเดียว

และ...

สองวันแล้วที่เขาไม่มีฝันร้าย

 

 

END.

 

 

 

 

 

 

 -------------------------------------------------------

 

ไม่ค่อยมีอะไรเลย ข้อมูลไม่ค่อยเเน่น เพิ่งมาเริ่มเก็บคอมมิค -/-

ปล. ตอนนี้อิงจากตอนเเรกที่พูลเจอสไปดี้นะคะ ยังไม่เป็นเพื่อนกัน ยังไม่สนิท  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 7 Apr 2016 20:06:10 by Zazis__

edit @ 13 Apr 2016 19:25:37 by Zazis__

Comment

Comment:

Tweet